Skip navigation.
Home

«Դիլիջան» միջազգային դպրոցի Հոգաբարձուների խորհդի անդամներին

Լեզվի մասին ՀՀ օրենքում ոչ հայալեզու դասավանդմամբ դպրոցների ստեղծումը թույլատրող փոփոխություն կատարելու դրդապատճառներից մեկը «Տրոյկա Դիալոգ» ընկերության Խորհրդի տնօրեն Ռուբեն Վարդանյանի նախաձեռնած եւ կառավարության հովանավորությունը վայելող «Դիլիջան» միջազգային դպրոցի (dilijanschool.org) ստեղծման ծրագիրն է, ըստ որի դասավանդումն այդ դպրոցում պետք է ընթանա անգլերեն: Նամակը հասցեագրված է դպրոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամներին եւ կոչ է անում դասավանդման լեզուն փոխարինել հայերենով: Միայն այն դեպքում եթե դուք կողմ եք այս նամակի բովանդակությանը խնդրում ենք սեղմել Add New Comment ստեղնը, Ձեր անունը եւ մասնագիտությունը ավելացնել մեկնաբանությունում (Comment), սեղմել Preview, իսկ հետո Save ստեղները:
Այլ կարծիքներ, վիրավորանք եւ սպառնալիք պարունակող մեկնաբանությունները կհեռացվեն: Շնորհակալություն:

«Դիլիջան» միջազգային դպրոցի Հոգաբարձուների խորհդի մեծարգո անդամներ

«Դիլիջան» միջազգային դպրոցի ստեղծման մասին լուրը Հայաստանում մեծ արձագանք գտավ։ Համաշխարհային արդի պահանջներին համապատասխանող միջնակարգ ուսումնական հաստատության ստեղծումը, որի մակարդակը կարող է բոլոր այլ դպրոցների համար հիմնօրինակ դառնալ, չէր կարող անտարբեր թողնել, բոլոր նրանց, ովքեր ծանոթ են Հայաստանում միջնակարգ կրթության ներկայիս վիճակին։ Իրոք, դպրոցի խնդիրները՝ ապահովել ակադեմիական բարձր հիմնօրինակները, զարգացնել աշակերտների ստեղծագործական մտածելակերպը եւ ինքնուրույնությունը, դրույթներ են, որոնք պիտի դրվեն Հայաստանի կրթական ամբողջ համալիրի հիմքում։

Սակայն «Դիլիջան» միջազգային դպրոցի հայեցակարգի արմատական դրութներից մեկը խոր մտահոգություն է առաջացնում։ Խոսքն այն մասին է, որ համաձայն մամուլում տեղ գտած հաղորդումների (որոնց հղումները զետեղված են դպրոցի կայքում)՝ դպրոցում առարկաների, համենայն դեպս հիմնական առարկաների դասավանդումը պիտի կատարվի անգլերենով։

Բանն այն է, որ համաձայն Հայաստանի Հանրապետության «Լեզվի մասին» եւ «Հանրակրթության մասին» օրենքների՝ Հայաստանի տարածքում կթական համակարգերի դասավանդման լեզուն գրական հայերենն է։ Հետեւապես, «Դիլիջան» դպրոցի հայեցակարգի՝ անգլերեն դասավանդման մասին դրույթը հակասում է գործող օրենսդրությանը։ Հավանաբար, հենց այս հակասությունը հաղթահարելու նպատակով է վերջերս ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարարությունը ՀՀ Ազգային ժողովին ներկայացրել օրինագիծ՝ վերոհիշյալ օրենքներում փոփոխություններ մտցնելու վերաբերյալ։

Սակայն հայոց լեզվի՝ որպես դասավանդման միակ լեզվի օրենսդրական ամրագրումը պատահական չէ։ Մայրենի լեզուն ազգային ինքնագիտակցության եւ աշխարհընկալման հիմքն է։ Մյուս կողմից՝ լեզուն նշանայն համակարգ է, որն ապահովում է տեղեկույթի փոխանակում՝ մարդու գործունեության բոլոր բնագավառներում։ Իսկ դա նշանակում է, որ լիարժեք զարգանալու համար լեզուն պիտի կիրառվի մարդկային գործունեության բոլոր բնագավառներում։ Մինչդեռ ոչ հայալեզու դասավանդմամբ դպրոցը հայոց լեզվի գործառույթն ու տիրապետումը կսահմանափակի կենցաղային խոսակցական մակարդակով։

Կսկսվի աստիճանական, բայց անդառնալի մի գործընթաց, երբ ծնողներն իրենց երեխաների համար առավել լավ կրթություն փնտրելիս կնախընտրեն օտարալեզու դպրոցը, դրանց աշակետները, ստանալով առավել լավ կրթություն, կընդունվեն լավագույն բուհերը․ կզբաղեցնեն առաջատար դիրքեր մասնավոր եւ կառավարական հատվածներում․ կձեւավորվի օտարախոս վերնախավ, ոըը լավագույն դեպքում կտիրապետի խոսակցական հայերենին։ Հենց դա էր իրականանում Խորհրդային Հայաստանում, որտեղ հայերենը ռուսական դպրոցներում դասավանդվում էր որպես օտար լեզու։ Ռուսական դպրոցներում ուսանողների թիվն արագորեն աճում էր․ 1937-ին Երեւանում հիմնվել էր առաջին ռուսական դպրոցը, իսկ անցած դարի 80-ական թվականներին Երեւանի ռուսական դպրոցներ էին հաճախում աշակերտների արդեն 25%-ը։

Վերնախավին կհետեւեն մնացածները, որոնք կուզեն, որ իրենց երեխաները նույնպես հասնեն հաջողությունների։ Դա կտրուկ կիջեցնի հայերենի հաղորդակցական հանարավորությունները եւ հեղինակությունը՝ դուրս մղելով նրան հասարակական կյանքի բոլոր բնագավառներից, ապա հարցականի տակ կդնի ընդհանրապես այդ լեզվի գոյությունը, հետեւապես նաեւ՝ հայ ազգի գոյությունը։ Եւ սա անհիմն ենթադրություն չէ, այլ նկարագրությունն է իրականում տեղի ունեցած ու ներկայումս ընթացող լեզվական տեղաշարժի (language shift), որը հանգեցրել է այնպիսի լեզուների փաստացի վերացման, ինչպիսիք են ռուսերենով փոխարինված օսերենը, աբխազերենը, անգլերենով փոխարինված շոտլանդերենը, իռլանդերենը, վալիերենը (Ուելսի լեզուն)։
Իսկ եթե խնդիրը դիտարկենք առանձին մարդու իրավունքների տեսակետից, այլ ոչ թե պետության եւ հասարակության, ապա կրթության աջակցումը մի քանի լեզուներով կբերի առանց այն էլ սահմանափակ միջոցների փոշիացման, ուսումնական ծրագրերի եւ մասնագետների պատրաստմանն ուղղված ջանքերի բազմակի կրկնության ու անհամաձայնեցվածության։ Մինչդեռ, օրինակ, Ֆինլանդիայի՝ միջանակարգ կրթության ամենաբարձր մակարդակի (աշխարհում 1-2 տեղերը՝ մի քանի տարվա ընթացքում) հասնելու պատճառներից մեկն այն է, որ աշակերտների դասավանդման լեզուն՝ ֆիններենը, նրանց մայրենի լեզուն է։

Դա վերացնում է այն խոչընդոտները, որոնց հետ բախվում են շատ ուրիշ երկրներ իրենց պատմական բազմազգության հետեւանքով։
Հետեւապես, շեշտը պիտի դրվի հայալեզու դպրոցում հանրակրթական առարկաների, այդ թվում՝ օտար լեզուների դասավանդման լավացման վրա, այլ ոչ թե փորձ արվի անտեսել ու շրջանցել այն դժվարությունները, որոք ստիպված է հաղթահարել Հայաստանի կրթական համակարգը։ Պետք է հստակորեն տարանջատել «օտար լեզուների ուսուցում» եւ «օտարալեզու ուսուցում» հասկացությունները։ Ֆինլանդիայի, Նիդերլանդների, Ճապոնիայի եւ այլ երկրկների օրինակը վկայում է, որ մայրենի հիմքի վրա լիովին հնարավոր է ապահովել բարձ մակարդակով տիրապետումն օտար լեզուներին։

Պետք է նկատել նաեւ, որ հայ ազգը առանց այն էլ օտար լեզուների տիրապետողների պակաս չունի, այլ հակառակը՝ պակաս ունի պատշաճ մակարդակով հենց հայոց լեզվին տիրապետողների։ Չէ՞ որ հայերի մեծ մասը ապրում է հայկական պետությունից դուրս։ Խնդիրն այսպիսով, այլ՝ սոցիալ-տնտեսական հարթության մեջ է․ ստեղծել պայմաններ, որոնց դեպքում կապահովվի մեր միլիոնավոր հայրենակիցների հայրենադարձությունը կամ սերտ համագործակցությունը հայրենիքի հետ։

Միաժամանակ, վերնախավային գիշերօթիկ դպրոցի հայեցակարգն ինքնին արդյունավետ է, եւ, անկասկած, կնպաստի Հայաստանի միջնակարգ կրթության զարգացմանը, եթե դասավանդման լեզուն հայերենը լինի։ Դրա շնորհիվ «Դիլիջան» դպրոցը կդառնա հայկական դպրոցի հիմնօրինակ եւ հայազգի երեխաների ձգողության համաշխարհային կենտրոն։ Սփյուռքի տարբեր երկրներից ժամանած հայ երեխաները կկարողանան ոչ միայն բարձրացնել մայրենի լեզվի իրենց իմացությունը, այլեւ, լինելով տարբեր լեզվամշակույթների ներկայացուցիչներ, կփոխհարստացնեն միմյանց՝ ստեղծելով հայական կրթական համակարգի համար եզակի մի երեւույթ։

Հարգանոք՝

/240 ստորագրություն մեկնաբանություններում/

Distinguished members of the Board of Trustees of Dilijan International School of Armenia

The news of the opening of Dilijan International School has evoked a wide response in Armenia. The idea of establishing a school that will meet world standards and thus become a benchmark for all other schools in Armenia could not leave indifferent anyone who is familiar with the current state of secondary education in Armenia. Indeed, the offer of ensuring high academic standards, stimulating intellectual curiosity, and cultivating independence made by Dilijan International School should be adopted by the whole educational system in Armenia.

One of the ways to achieve this noble goal could be an introduction of an educational program that combines adherence to high academic standards with the ability to be adopted and translated in any language. An example of program that has this indisputable advantage is the International Baccalaureate (IB) program (http://www.ibo.org). Besides IB schools using English, French or Spanish as a language of instruction there are many others schools that has implemented IB program in the language of their respective country, such as the Tokyo Gakugei University International Secondary School in Japan and the Tianjin Experimental High School in China.

However, one of the provisions of the Dilijan International School's current concept causes grave concern, namely that the language of instruction to be in English. Under the laws "On Language" and "On Education" Armenian is the language of instruction in secondary schools throughout Armenia, except for minorities, foreigners and refugees. therefore, this proposal in its current form contradicts the law. The attempt to resolve this unlawfulness lies at the heart of recent amendments to the above-mentioned laws introduced by the Government to the Parliament of the Republic of Armenia.

The amendments have caused deep discontent in Armenia that has manifested itself in numerous statements made by scientific, civil, social and political organizations, as well as in articles, conferences, and demonstrations. The reason is that the legislative enforcement of Armenian language as the language of instruction is not accidental. Moreover, it is not unique, similar language policies exist in Greece and other countries. The reason behind this restriction is that mother tongue is the foundation of national identity and worldview. On the other hand, language is a comprehensive sign system, allowing the exchange of information in all spheres of human activity. This means that for the full development of the language it should be applied to serve the culture of its respective nation. Meanwhile, a school with other than Armenian instruction language will produce students with limited Armenian skills.

A gradual but an irreversible process will begin in which parents in search of better education for their children will choose a foreign language school. Pupils receiving the superior education will be accepted in the best universities, therefore will occupy leading positions in the private and government sectors, forming an elite group with limited Armenian skills. That is what happened in Soviet Armenia, where Armenian in schools with Russian language of instruction was taught as a foreign language. Number of students in such schools had been growing rapidly: in 1937 there was only one such school established in Yerevan, whereas in 1980's 25 percent of the pupils in Yerevan attended Russian language only schools.

The masses will follow the example of the elite group mentioned above. This endeavor will lower the standard of Armenian knowledge competency and its prestige in the entire population affecting all areas of communication and daily activities. The consequence of such a policy will call into questions the very necessity and ultimately, the existence of Armenian language and its people. This worry is not unfounded, but describes the outcome of numerous language shifts such as those that happened to Scottish and Irish languages replaced by English language. Recently, another language shift has been taking place in Lebanon where Arabic has been loosing ground to English and French.

Moreover, if we consider the problem from the standpoint of providing equal access to quality education, then the need to support education in multiple languages will lead to fragmentation of already limited resources, waste of funds, inconsistencies and useless multiple repetition of efforts by the Ministry of Education. It is no accident, that the highest level of secondary education achievement in Finland (consistently Finland takes the first and the second place in the world) is that all students in Finland master all subjects in their native tongue.

Therefore, the emphasis should be made on improving the educational system, including foreign language teaching, rather than to substitute such reforms at the expense of national language instruction. It is important to clearly delineate the difference between the concepts of learning a foreign language and foreign language based learning. The example of Finland, the Netherlands and other countries shows that it is quite possible to achieve widespread advanced foreign languages skills in native language instruction schools.

However, the very concept of an elite boarding school could be very productive and will certainly contribute to the improvement of secondary education in Armenia, if the educational program will be adapted to use Armenian as the language of instruction. In this case Dilijan International School will become a model of the Armenian school and will attract Armenian children from around the world. Armenian children coming from different countries of the Diaspora not only would be able to raise language proficiency, but as representatives of different linguistic cultures enrich each other, thus creating a unique Armenian educational system phenomenon.

Most sincerely,

240 signatures in comments

Многоуважаемые члены Попечительского совета Международной школы "Дилижан"

Весть об открытии международной школы "Дилижан" вызвала широкий отклик в Армении. Идея создания среднего учебного заведения, соответствующего современным мировым стандартам, уровень которого мог бы стать эталоном для всех остальных школ, не могла оставить равнодушным никого, кто
знаком с нынешним состоянием среднего образования в Армении. Действительно, нацеленность школы на обеспечение высоких академических стандартов, развитие у учащихся творческого мышления и поощрение их самостоятельности - это положения, которые должны быть положены в основу всего образовательного комплекса Армении.

Одним из возможных способов достижения этой высокой цели могло бы стать внедрение программы обучения, обеспечивающей наряду с высокими образовательными стандартами и признанностью во всем мире возможность ее перевода и адаптации на армянский язык. Таким неоспоримым достоинством обладает, к примеру, программа Международного Бакалавриата (International Baccalaureate, http://www.ibo.org), где наряду со школами с обучением на английском, французском и испанском существуют школы и на многих других языках. Например, на японском проходит обучение в Tokyo Gakugei University International Secondary School и на китайском в Tianjin Experimental High School.

Однако, согласно сообщениям в прессе (ссылки на которые размещены на сайте международной школы "Дилижан"), преподавание, по крайней мере, основных предметов будет осуществляться на английском языке, что вызывает глубокую обеспокоенность. Дело в том, что согласно законам Республики Армения "О языке" и "О всеобщем образовании" основным языком обучения и воспитания, принятым в образовательной и учебной системах на территории страны, является литературный армянский. Следовательно, положение в концепции школы "Дилижан" о преподавании на английском языке противоречит действующему законодательству. Стремление разрешить данное противоречие и является одной из причин внесения Правительством Республики Армения на рассмотрение ее Парламентом законопроекта о поправках к вышеупомянутым законам.

Данный законопроект вызвал крайне негативную реакцию в Армении, проявившуюся во множестве публикаций, обсуждений, заявлений общественных и политических организаций, митингах и демонстрациях. Дело в том, что законодательное закрепление армянского языка в качестве языка обучения не случайно. Родной язык - это основа национального самосознания и мировосприятия. С другой стороны, язык является знаковой системой, обеспечивающей обмен информацией во всех областях деятельности человека. А это означает, что для полноценного развития языка он должен применяться для обслуживания культурной деятельности человека в любой области. Между тем, школа с неармянским языком обучения ограничит владение армянским языком уровнем бытового разговорного.

Начнется постепенный, но необратимый процесс, когда родители в поисках лучшего образования для детей будут выбирать иноязычную школу; учащиеся, получив лучшее образование, поступят в ведущие вузы, займут передовые позиции в частном и правительственном секторах; сформируется элита, владеющая, в лучшем случае, разговорным армянским. Именно это происходило в Советской Армении, где армянский в русских школах изучался как иностранный. Число учащихся в русских школах быстро росло: 1937-ом году в Ереване была основана первая русская школа, а в 80-х годах прошлого века русские школы Еревана посещали 25% учащихся.

За элитой потянутся все остальные, кому захочется, чтобы их дети добились бы того же. Это резко снизит коммуникационные возможности и привлекательность армянского, вытеснив его из всех сфер общественной жизни, а в дальнейшем поставит под вопрос само существование языка, а, следовательно, и существование армянской нации. И это не беспочвенные домыслы, а описание реально происходивших и происходящих сейчас процессов сдвига языка (language shift), ведущих к исчезновению, например, таких языков, как осетинский и абхазский, вытесненных русским; шотландский и ирландский, вытесненных английским.

Если же рассматривать проблему с точки зрения обеспечения доступности качественного образования для всех, то необходимость поддержки образования на нескольких языках приведёт к распылению и без того ограниченных средств, несогласованности и многократному повторению усилий министерства образования, направленных на разработку учебных программ и материалов, подготовки специалистов, что не замедлит сказаться на снижении качества образования в среднем. Между тем, одной из причин достижения Финляндией самого высокого уровня среднего образования (первое или второе место в мире на протяжении нескольких лет) специалисты называют то, что для учеников язык преподавания - финский является родным. Это устраняет препятствия, с которыми сталкиваются многие страны в силу их исторической многонациональности.

Следовательно, в Армении необходимо улучшить качество преподавания общеобразовательных предметов, в том числе и иностранных языков, а не пытаться избежать трудностей, которые вынуждена преодолевать система образования, и искать выход в импорте неадаптированных международных образовательных программ. В частности, необходимо чётко разграничить понятия "обучение иностранному языку" и "обучение на иностранном языке ". Пример Финляндии, Нидерландов и других стран свидетельствует, что достижение высокого уровня владения иностранными языками при условии сохранения родного языка как языка обучения вполне возможно.

Вместе с тем, сама концепция элитарной школы-пансиона весьма продуктивна и, безусловно, при условии обучения на армянском, будет способствовать развитию среднего образования в Армении. Школа "Дилижан" может стать эталоном армянской школы и притягательным центром для армянских детей со
всего мира. Армянские дети, прибывшие из различных стран диаспоры не только смогут поднять уровень владения родным языком, но и будучи представителями различных языковых культур обогатят друг друга, создав уникальное в армянской образовательной системе явление.

С уважением,

/240 подписей в комментариях/

Խաչիկ Գրիգորյան

Միանում եմ

+1

Erb ashakert@ npatakadrvum e voreve ararka lav sovorel (matematika, qimia ev ayln), apa tsnoghner@, usucichner@ kam ayl dasatuner pordzum en ognel nran, isk erb ayd ararkan otar lezun e, apa mer petutyun@ ognelu shaaaaat yurorinak dzezver e gtnum!

Mariam Abrahamyan

Hamamit em

Maghakyan Souren, usucich

mianum em

Գրեգ

Բա սենց էլ պտի ըլներ,ինչի եք զարմանում ? Ինադու եմ ժարգոնով գրում,ցույց տալու համար,որ մեր հարազատ գեշը օտարից էլ հազար անգամ լավն ա:
Էդ որ Հայստանի ռազմավարական եղած-չեղածը ծախեցին, ինչ ա, գիտեիք թե դրանով պրծնելու եք:
Որ քո սեփական տունը վարձով տաս ասենք ռուսին,ինչ ա պտի նրան պահանջես,որ էդ տան մեջ հայերեն խոսա, ընդհակառակը` ինքը քեզ կպահանջի իրա տան մեջ,իրա կնգա ու վիժոների մոտ ռուսերեն "երգես": Թե կարծում եք էս անտեր երկրում գազի ռուս տիրոջը, կամել ասենք` ջրի ֆրանսիացի տիրոջը հայերեն գրված զեկուցագրերով են ներկայանում ? Չարաչար սխալվում եք: Մեք այլևս ֆորպոստ ու վասալ ենք:Բա չծախեցինք ատոմակայանը, գազը, երկաթգիծը, հեռախոսը, տամոժնյաները,էլ.էներգիան:
«Զուգադիպություն ա»,որ սկսեցին Հայաստանին բաբաթորեն վարկեր տալ հենց էն վախտ, երբ սրանք սկսեցին Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցում «լուրջ առաջընթաց արձանագրել» : Նույնիսկ ամենամեծ ցանկության դեպքում սա հնարավոր չի հասարակ զուգադիպություն համարել: Դժվար ա գտնել էսօր մի միամիտի, ով կհամարձակվեր կիսապատերազմական վիճակում գտնվող, թշնամիներով շրջապատված, կարճ ասած` խիստ կասկածելի տնտեսական քաղաքականություն իրականացնող, օլիգարխների տիրապետության տակ գտնվող, հասարակության ատելությունը վայելող իշխանություն ունեցող Հայաստանի պես երկրին վարկ տալ եւ ակնկալել, թե իր փողը` տոկոսներն էլ հետը, ետ կստանա: Է, ֆորպոստի կացության վկայական ունեցուղ բնակիչներ,լավ չի, լավ չի...վատ ա:

Միմիայն հայերեն: Թե ինչու` կմեծանաք կհասկանաք:

Սամվել Մկրտչյան, թարգմանիչ, "Արտ.գրակ." հանդեսի խմբագիր

Mariam Abrahanyan

Mianum em

Մարիամ Աբրահամյան, շինարար ինժեներ ( ճարտարագետ)

Միանում եմ:

Սուջյան Բ.

Չէր լինի ազգադավ այս օրինագիծը, եթե ունենայինք ժողովրդի կողմից ընտրված
ազգասեր, ժողովրդասեր, հայրենասեր ու մարդասեր իշխանություններ;

Samvel Mkrtchyan

I join to it.

Tadevos Tonoyan

Otaralezu dprotsner batseluts heto karchanalu e hayeris (HAYOTS) lezun, isk da nshanakum e karchanalu e hayeris kyanqe.

միանում եմ

Ես չեմ կարողանում հասկանալ սրանց:Այսօր Հայաստանում ոչ մի խնդիր չկա սովորել որևէ օտար լեզու,ով ուզումէ,սովորում է:Ուղղակի սրանք իրենց համար բիզնեսի նոր ասպարեզ են բացում:Մենք էլ օտարամոլ ենք,վազելու ենք այդտեղ`մաղարիչն էլ ձեռքներիս:Հայկական դպրոցներն էլ կդատարկվեն ու կթակվեն:Այս է դավաճանների ուզածը,բայց սերունդները իրենց չեն ներելու: Տիգրան,բանասեր

Վարուժան Ավետիսյան

Միանում եմ:

Այս երևույթը ավելի վտանգավոր է,քան թշնամու զինված ագրեսիան, ուստի պետք է ըստ այդմ հակադարձել ինչպես
դրա նախաձեռնողներին, այնպես էլ նրանց ազգային ինքնությունից զուրկ գործակալներին, նույնիսկ եթե վերջիններիս մի մասն անգիտության մեջ է:
Շատ երկար ընդմիջումից հետո մենք հնարավորություն ենք ձեռք բերել որպես մեկ ամբողջություն ձևավորելու լեզվով,մշակույթով և ուրեմն` նաև էությամբ ու բնույթով հայկական հասարակություն և հայկական վերնախավ, ինչը չունենալու պատճառով ենք հայտնվել այս վիճակում: Միայն այդ կերպով մենք կկարողանանք կյանքի բոլոր ոլորտներում ստեղծել այն անհրաժեշտ համակարգերն ու մեխանիզմները, որոնք կապահովեն մեր գոյատևումն ու զարգացումը:
Վերջապես պետք է հասկանանք, որ օտար մշակույթի հողում (Էպոսի համատեքստում` «Իսմիլ Խաթուն համակարգ»)ցանված հայկական (Էպոսի համատեքստում` «Մեծ Մհեր համակարգ»)սերմի տված պտուղը Մըսրա Մելիքն է, որի նպատակը, խնդիրներն ու գործառույթները հանգում են Սասնա Տունը գրավելուն, գերելուն, թալանելուն և հարկատու դարձնելուն:
Մեծ Մհերն Էպոսը չէր կարդացել: Նա Աստծո առաջ խաբված էր ու զոհ, ուստի Աստված նրան իր կյանքի գնով ժառանգ պարգևեց, որն հետո վերականգնեց Կարգը: Մենք խաբվելու իրավունք չունենք, քանզի գիտենք ինչն ինչոց է և նույն սխալն անելու դեպքում կզրկվենք ժառանգից էլ, ժառանգությունից էլ: Կարգը վերականգնելու մասին այլևս կմոռանանք, քանի որ կհանտնվենք մահվան քաոսում:Ժամանակին թուրքերը մեր երեխաների ենիչերի էին դարձնում և հանում մեր դեմ: Նրանք մեր թշնամիներն էին: Իսկ մենք ինչ ենք և ովքեր ենք ...

Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» ողբի վերջին հատվածը

«(Հայոց) Ուսուցիչները` տխմար ու ինքնահավան, իրենք իրենցից պատիվ գտած եւ ոչ Աստծուց կոչված, փողով ընտրված եւ ոչ սուրբ հոգով, ոսկեսեր, նախանձոտ, թողած հեզությունը, որի մեջ Աստված է բնակվում, եւ գայլ դարձած գիշատում են իրենց հոտերը: Կրոնավորները` կեղծավոր, ցուցամոլ, սնափառ, պատվասեր, քան աստվածասեր: Վիճակավորները` հպարտ, դատեր սիրող, դատարկախոս, ծույլ, գիտություններն ու վարդապետական գրվածքներն ատող, առեւտուր եւ կատակերգություններ սիրող: Աշակերտները` սովորելու մեջ ծույլ, սովորեցնելու մեջ փութաջան, որոնք դեռ չսովորած` աստվածաբան են: Ժողովրդականները` ամբարտավան, ստահակ, մեծախոս, աշխատանքից խուսափող, արբեցող, վնասագործ, ժառանգությունից փախչող: Զինվորականները` անարի, պարծենկոտ, զենք ատող, ծույլ, ցանկասեր, թուլամորթ, կողոպտիչ, գինեմոլ, հելուզակ, ավազակների բնութենակից: Իշխանները` ապստամբ, գողերին գողակից, կաշառակեր, կծծի, ժլատ, ագահ, հափշտակող, աշխարհ ավերող, աղտեղասեր, ծառաներին համամիտ: Դատավորները` տմարդի, սուտ, խաբող, կաշառակեր, իրավունքը չպահպանող, անհաստատ, հակառակող: Եվ առհասարակ սերն ու ամոթը ամենքից վերացած: Եվ ի՞նչ է այս բոլորի ապացույցը, եթե ոչ այն, որ Աստված մեզ անտես է արել, եւ տարրերը փոխել են իրենց բնությունը. գարունը երաշտ, ամառը սաստիկ անձրեւային, աշունը ձմեռ դարձած, ձմեռը սաստիկ ցուրտ, մրրկալից եւ երկարատեւ: Քամիները` բուքեր բերող, խորշակի փոխված, ցավեր տարածող. ամպերը՝ կայծակներ թափող, կարկտաբեր. անձրեւներն՝ անժամանակ եւ անօգուտ. եղանակը՝ դաժան, եղյամ բերող. ջրերի անօգուտ ավելանալը եւ չափից դուրս պակասելը. երկրի պտղաբերությունը նվազած, անասունների աճելությունը պակասած, այլ երկրաշարժեր եւ սասանումներ: Եվ այս բոլորի վրա ամեն կողմից խռովություն, համաձայն այն խոսքին, թե ամբարիշտներին խաղաղություն չկա: Որովհետեւ (մեզ) տիրեցին խստասիրտ ու չար թագավորներ, որոնք ծանր, դժվարակիր բեռներ են բարձում, անտանելի հրամաններ են տալիս: Կառավարիչները կարգ չեն պահպանում, անողորմ են, սիրելիները դավաճանված են, թշնամիները՝ զորացած. հավատը ծախվում է այստեղի ունայն կյանքի համար: Ասպատակություններ են գալիս անհատնում, շատ տեղերի վրա, տները գերվում են, ստացվածքները հափշտակվում, գլխավոր մարդիկ կապվում են, հայտնի անձեր բանտարկվում են, դեպի օտարություն են աքսորվում ազնվականները, անթիվ նեղություններ են կրում ռամիկները, առնվում են քաղաքներ, քանդվում են ամրոցներ, ավերվում են ավաններ, հրդեհվում են շինություններ, անվերջ սովեր եւ հիվանդություններ եւ բազմատեսակ համաճարակներ: Աստվածապաշտությունը մոռացված է, դժոխքի ակնկալություն: Որից փրկե Քրիստոս Աստված մեզ եւ բոլորին, որոնք ճշմարտությամբ երկրպագում են նրան: Նրան փառք բոլոր աստվածներից, ամեն»:

Mleh (Haykakan Zhoghovrtakan Sharzhman NAKHKIN Antam - Beirut)

Sireli ou indz hamar shat hargeli Aramayis Mirzakhanian, vagh@ Sp. Mesrop Mashtotsi anvan Matenadarann el elitar gay-club ksarqen, anpisin` inchpisiq kan Stockholmum yev Upsala-um... Ov e khangarelou? Isk inch eq kardzum, ov e meghavor? Menq bolors. Nayev andzamb douq. Vorovhetev "Hoktember 27"-i hents vaghordaynin azgovin ch@havaqvetsinq ou ELITAR KAKHAGHANNER chbartsratsretsinq Otari Kamakadar, mer Ankakh Petutyun@ glkhatadz hayanoun davajannerin. Ay mer HANTSAGORDZ ou ANPARKESHD lrutyamb ou davadir meghsaktsutyamb e vor jampa hartetsinq depi aysorva ou aravel` vaghva dzhkhem vijak@.

Արամայիս Միրզախանյան

Ո՛չ էլիտար օտարալեզու դպրոցներին

Էլիտար http://en.wikipedia.org/wiki/Elite շենքեր, էլիտար խանութներ, էլիտար ռեստորաններ, էլիտար կազինոներ ու ստրիպտիզի գիշերային կլուբներ ... Հիմա էլ օտարալեզու էլիտար դպրոցներ: Պարզ չէ այս էլիտար տզրուկ իշխող խավը ի՞նչ է ուզում մեր ազգից ու Հայրենիքից, ինչու՞ է կարծում, որ հայրենաբնակ մեր ժողովուրդը իր քմահաճույքների գերին է, իսկ սփյուռքի հայերը՝
« անտեղի միջամտողներ»: Ես իրանահայ եմ, 400 տարի օտար երկրում ազգ, մշակույթ ու հավատք ենք պահել՝ զինված հայոց լեզվով ու նրա ծանր հրետանի մեսրոպյան 36 մարտկոցներով : Իսկ անհրաժեշտ պահին՝ ինչպես երկրորդ համաշարհային պատերազմից հետո, Մայր հայրենիքին տասնյակ հազար հայախոս, հայրենանվեր ու աշխատասեր հայեր ենք տվել հայրենիքի վերակառուցման համար , որոնցից մեկն էլ իմ սիրելի քույրիկն էր: Չլիներ մեր միջնաբերդ հայոց լեզուն, գնացել , կորել էինք «ինչպես հեղեղն ավազի մեջ...» :

ձեռքներդ հեռու հայոց լեզվից

The Royal Institute of Technology
Դոկտոր Արամայիս Միրզախանյան
Aramais.m@live.se
9 հունիս 2010թ.
Շվեդիա, Սթոքհոլմ

ՍաԹ

Կիսագրագետ համբալ պաշտոնյաներ,միացեք:

Սուրեն Գեղամյան

1989թ. տվյալներով ռուսական դպրոցների թիվը ոչ թե 25 տոկոս էր, այլ՝ 40, որտեղ սովորում էր ՀԽՍՀ աշակերտության 60 տոկոսը: Դա ծրագրված և հետևողականորեն իրագործվող ծրագրի հտևանք էր: Կիսատ մնացած գործը փորձում են շարունակել հիմա: Պետք է նկատի ունենալ, որ տաղանդավոր երեխաների 99 տոկոսը ծնվում են ոչ թե պալատներում, այլ գյուղական, բնությանն ու աշխատանքին մոտ կանգնած ընտանիքներում: Կրթությունը պետք է բարելավել ամենուր, որ բոլորին վերաբերի: Իսկ փորձնական, հայերենով ուսուցմամբ գիշերօթիկ դպրոց հնարավոր է ստեղծել, որպեսզի փորձերն արվեն այնտեղ և ոչ ամբողջ համակարգում: Եթե այդ դպրոցն ստեղծողների մտքում Հայաստանի զարգացումն է՝ կահամաձայնեն այս տեղակետին, իսկ եթե խնդիրը ազգային պետությունը, ազգը վերացնելն է՝ կհամառեն մինչև վերջ:

iskakan hajuhi

erani ajn ory erb kazatwenk nerka awazak u thalansti ishchanutjunneric.astwac toch mez prki.amen.

Regina Tyomkina

Այդ ամենը պարզ է,ՀԻՄԱ ինչ ենք անում՞:
Երեկ «Ժամանակ»ին լավ ինտերվյու էր տվել Գայանե Ղազարյանը. քաղաքական նշանակում է վտանգավոր:Ստացվում է,որ էլի վախից պիտի կուլ տանք՞:Եթե մի «ժողովուրդ» այդքան ք-ն է, ուրեմն արժանի է ոչնչացման:
Հ.Գ.
Быдло может не беспокоиться,к нему это не относится,т.к. его уже нет.

menq xosum enq irenq irenc

menq xosum enq irenq irenc gorcnen anum , iske nmanvel enq en mkneri zhoxov anoxnerin bolore xosum en bayc zang kaxox chka . goyne haskaceq vor zhoxovurde menq hayutyune partvela es zhamanakahatvacum. partvum enq tntesapes qaxaqakanapes nerqin kyanqum artaqin kyanqum kocnum enq mer lezum anendat patutyuneri mej enq u vochmi ban el chenq karoxanum anel vorovhetev suti xosacoxner enq ( aypes enq dastirakvel miguce )miguce cheq haskanum vor aylevs xoselov qaxaqakirt dzeverov payqareln anhnare , petqe aylevs xosqe gorci poxarinel teche ayspes el sharunak klacenq u kboxoqenq isk myusnere kzhptan vraners u koktagorcen hayin inchpes minchev hima en uktagorcum .

Antranigin (Montreal)` Mlehen (Beirut)

Sireli Antranig, isg toun badrast es ver partsranal spyurqahay qaghqeniyi chronic EGOISM-en, hankisdt, paregetsutyunt ou nyutagan michotsnert vdankel hanoun ayt chapazants anhrazhesht heghashrchman? Badrasd es miyanal Sarkis Hatsbanianin, ex-tashnag Zhiroyin (Sefilian) ou Vartkes Gaspariyin? Gardzem badaskhan@ voch e...

ANTRANIGEN (MONTREAL) MLEHIN (BEIRUT

Sireli Mleh,

Hishadz erek antseren erkuke k janchnam, mekun arten handipadz em. Pataskhanes ayzhem ke verapahem indzi,kani yes al harajikayin Hayastan piti hastatvim.

otaralezu usutsum hayastanum

Chi bavel gangatil, Hayastani mer hayrenakitsnere petk e kazmakerpevadz dzernarken HEGHASHERJMAN, kaghakakan, mshakutayin, sotsialakan, ev arzhekayin imastov, ev kazmakerpevads dzevov.

Jamn e stapvelu ev heghasherjelu!

Antranig, monreal, Canada

Minas

What and who is driving force behind the new foreign language schools?

If it is a certain foreign country (or countries, then the question becomes this: which country and has that country already gained too much power and control (industry, army, etc.) over Armenia, and how far will this trend go, aside from foreign language schools?

That is, I think, the more important question.

Սամվել Հայրապետյան, մաթեմատիկ ծրագրավորող

Ռուս քաղքենին իրեն ազնվական զգալու համար խոսում էր ֆրանսերեն կամ գերմաներեն, ռուսերենը համարվում էր ստորակարգերի լեզու: Հայ քաղքենին ռուսերեն էր խոսում և խոսում են շեշտելու համար իրենց բարձր դասը, կիրթ և զարգացած լինելը, հայերենը համարվում էր անկիրթների, հետնախորշի լեզու, այս մտայնությանը բազմիցս առնչվել եմ հատկապես խորհրդային տարիներին: Այս քայլով իշխանությունները դրդում են, որ մեր հասարակությունում առկա այս ախտը նոր ծիլեր տա, որի զարգացումը կվտանգի մեր լեզուն և ի վերջո մեր հայ ինքնությունը, վկա դարավոր այն կորուստները, որ ունեցել ենք այլ ազգերի ձուլվելով: Որոշ պնակալեզներ բերում են մի շարք երկրների օրինակներ, որտեղ կրթության ոլորտում ներդրումներ են կատարվել: Օրինակ Հարավային Կորեայի օրինակը, այնտեղ ներդումներ կատարեցին ոչ թե մի քանի դպրոցի համար, այլ ամբողջ կրթական համակարգի համար` դպրոցից մինչև համալսարան: Երրորդ Հանրապետության ողջ պատմության ընթացքում կրթության ոլորտում արվածը ավիրեց ու քանդեց ամեն լավը, որ կար: Վստահ եմ օտարալեզու դպրոցների բացումը վերջին ահարկու հարվածն է, որ հասցվում է հայի ձեռքով հայաստանի կրթական համակարգին, որից հետո կսկսվի նրա վերջնական կործանումը: Հայկական դպրոց ավարտած անհատը պահանջված չի լինի ոչ մի տեղ: Կսկսվի հայ ինքնության վերջնական կործանումը:
Հայ ինքնությանն հասցվող հարվածները բազմավեկտոր են: Ամենածանրակշիռ հարվածները այդ ինքնությանը հասցվում են հեռուստատեսության միջոցով մատուցելով ժարգոնային, փողոցային հայերեն, մատուցելով անորակ, անպարկեշտ, գռեհիկ, անհեթեթ տարատեսակ սերիալներ, "կարգին հաղորդում","Վիպոյան,Պուզոյան","32 ատամ": Շանթի հաջողված "Հայ սուպեր ստար" նախագծի ժյուրիի երեք անդամներից երկուսը ռուսախոս էին` Գուրջինյանը և Գլումովը: Հաղորդվում են անորակ երաժշտություն ռաբիս ու այլ հազար տեսակ այլանդակություն: Երաժշտական այլանդակության գագաթնակետը ռաբիս երգչին մրցանակ շնհորելն էր: Սա կործանման ճանապարհն է, ետ դարձեք:

Tigran

Azgayin joghovi mot gnal@ ev turker,esher kam davachanner goralu jamanaknern im karcikov arden ancel en ev jamanakn e paykari bnuyt@ poxel.armen ashotiann u patgamavorner@ um shunn en,vor nranc vra enc harcakvum,shan glux@ serj sargsiann e, isk na KGB-i gortsakal e(Stepashinic stacats medal@ vka).Arevmtian mi sin arjek ka, hamadzayn vori erkri naxagah@,du mi asa,erkri simvoln e.Ev uremn ansxalakan e.Ev serjn el e havatum dran,aravel evs vor da iren dcerc e talis.Dra hamar el eskan habrgel en u mtcnerov el chi antcnum,vor yete joghovurd@ iskapes votki elni,irenc voch mi vostikanutiun,banak,voch mihastaviz kam hastacamak chi ogni,bolorin mrguni nman ktrorenc,shan pes ksatkacnenc.Chisht e,cani vor ishxanutyun ec kochvum hnaravor en voroshki tcntcumner,bayc joghovurd@ da hashvi chi arni,yete xelknerd gluxnerd chhavacek.Inch meghk ec.

ԹՇՆԱՄԱԿԱՆ ՈՒԺԵՐ

ԱՇՈՏԻԿ ՋԱՆ ԱՊՐԵՍ ԱԶԻԶ ԼԱՎ ՏՈՒԶԻԿ ԵՍ,
<<ԹՇՆԱՄԱԿԱՆ ՈՒԺԵՐ>> ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒԹՅԱՆ ԲԱՆԿԱՅԻՆ ՀԱՇՎԻՑ 1 000 000 ԴՈԼԱՐ Է ՓՈԽԱՆՑՎԵԼ ԱՐՄԵՆ ԱՇՈՏՅԱՆԻ ԳՐՊԱՆԸ
Բ.... Տ..... է այդ գ .....ը

The president of Azerbaijan Republic

Armen Ashotian is a friend of Azebaijan

why don't we learn from history???

why do we want to destroy our own selves??
don't we have anything better to do?
SIRETSEK TOUK SZTSEZ!! YEV MIMIYANTS!!!
ODAR MEZI FAYDA CHOUNI!!!
ARTNATSEK HAYER!! YETE TER HAY YEK!!

Երևանցի

Ագահ և անկուշտ միլլիարդատեր Ռուբեն Վարդանյանը զավթել է Բաղրամյան 6 շենքի բնակչի 60-ամյա հողատարածքը: Բռնի ուժով ուրիշի ունեցվածքը զավթողից չես կարող պահանջել բարոյականություն և հարգանք մայրենի լեզվի նկատմամբ: Այս ժամանակները կարելի է կոչել «անտարբերության ժամանակաշրջան», երբ «թուրքի սուրը» չի սպառնում անձամբ մեզ, մենք անտարբեր ենք մնում մեր եղբոր ցավի հանդեպ:Եվ սա վերաբերում է ոչ միայն Ռուբեն Վարդանյանին: Նայե'ք ձեր շուրջը և կտեսնեք, թե հայ օլիգարխները և վայ գեներալները ինչպես են թալանում իրենց հայրենակիցներին: Ամո'թ:
Լեզվի ուրացումն այս ամենի օրինաչափ շարունակությունն է... իսկ յուրաքանչյուրիս նախագահ ՍՍ-ն մաֆիայի կնքահայրն է!!!

Անդրանիկ Աղաբեկյան ուսանող

մի որ Աստծո առաջ պատասխան եք տալու

Մի բան է պարզ է , որ այս

Մի բան է պարզ է , որ այս ամբողջ խառնաշփոթը ստեղծել եմ Դիլիջան կրթական համալիրի գործունեությունը օրինականացնելու համար :
Միակ նպատակը դա է, ոչ մեկին էլ չի հետաքրքրում կրթական մակարդակի բարելավումը :
Կրթութության յուրաքանչյուր նախարար որևէ բարեփոխություն է իրականացնում,ավելի վատթարացնում կործանման եզրին կանգնած կրթական համակարգը, որովհետև այդ միջոցով գումարներ է աշխատում :
Սա է պատչառր, որ կրթության նախարարները տարին մեկ փոխվում են, շատերն են ուզում հարստանալ :
Կրթության նախարար աշխատելը այսօր ամենաեկամտաբեր բիզնեսն է Հայաստանում :

Ակսել Վարդանյան. Բանաստեղծ

Քեռտել է ուզում Հայոց աշխարհը,
Քերթող կոշկակարը:

Ո՛Չ սեկտային կրթությանը.

Դավիթ Գյուրջինյան, լեզվաբան

Դավիթ Գյուրջինյան, լեզվաբան

Աշխեն Գյուրջինյան

Միանում եմ:

Վազգեն

Կգա հատուցման օրը...

Andrey injiner

to bacen!!!! heriq chi pakvac mnanq mer naxrineri shuqi tak?

reply to Andrey

Եթե դու քո նախրիների (չգիտեմ էլ, թե դա ինչ է) շուքի տակ փակված ես մնացել, ապա պետք չի բոլորի անունից խոսել: Ու ինձ թվում է, որ նախրիների շուքի տակից դուրս գալու համար կարիք չկա օտարալեզու դպրոց բացել: Պարզապես բացատրիր քո նախրիներին, որ դու ուզում ես իրենց շուքի տակից դուրս գալ: Միգուցե հասկանան...

Mianum em

Es mianum em

ուստա Հրանտ

Ժողովուրդ ջան,
ՌՈՒՍԱԿԱՆ դպրոցներ են բացում,
ՌՈՒՍԱԿԱՆ...
թե չէ՝ միջազգայի՜ն, թե չէ՝ օտարալեզո՜ւ ...
չէ մի չէ՝ գիտելիքաՀԷ՜ՆՔ ...
թե չէ՝ «ֆլա՜ն»,
թե չէ՝ «ֆստա՜ն»...
-Ռ-ՈՒ-Ս-Ա-Կ-Ա-Ն !
понимаешь!...

Ashot Galstyan, UCLA, Student, USA .

«Մի մտեք ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՎԻ Տաճարը, կովե՜ր...»
-ասված է, չէ՞ ...

armen saryan, mi hay mard

Լյոխ լյավ է,
ապրի պզտի պապան,
Սէռջիկ Սառգսյանը՝
Կէվոռկովի գործի շարունակողը Հայաստանում:
Լյոխ լյավ է...
-слава КПСС !
-ամոթ մեզ !

Գայանե Խաչատրյան

Պատճառը թողած, հետևանքն են մատնացույց անում: Նախ հարկավոր է գործող հայկական դպրոցներում ուսուցումը պատշաճ մակարդակի հասցնել, այնուհետև այս կամ այն օլիգարխի քմահաճույքները բավարարելու մասին մտածել...

Վազգեն Պապոյան, Ալավերդի

Լիովին միանում եմ նախաձեռնությանը: Բայց չեք? կարծում, որ պատճառը թողած ընկել ենք հետևանքների հետևից: Անկախության առաջին օրերից սկսած որոշակի ուժերի կողմից կատաղի պայքար էր տարվում հանրապետության առաջին ղեկավարության դեմ` օգտագործելով Հայաստանին պարտադրված օբյեկտիվ դժվարություններն, իշխանության վրիպումներն ու իշխանության մեջ սողոսկած անհայրենիք ու ստամոքսային ուղեղ ունեցող, թույլ տվեք ասել, մեր ոխերիմ բարեկամի գործակալներին, որոնք 1998թ-ից հետո "անկախական" ու "ազգայնական" դեմագոգիայով, ախքերի, գեղամյանների ու զանազան երանգներով էությամբ դաշնակցական կուսակցությունների միջոցով հետևողականորեն, ծրագրված ոչնչացնում էին անկախ պետականության ատրիբուտները` իրար հետևից մեր ոխերիմ բարեկամներին նվիրելով էներգետիկայի, կապի, գազամուղների, երկաթուղու ստրատեգիական ոլորտներն ու իրենց թվում է, թե արդեն կարող են վերջին շտրիխն անել` ազգի ու ժողովրդի հիմնական ինքնության` լեզվի վրա հարձակվելով:
Այս հարցերը կարող են լուծվել միայն երկրում օրինականություն հաստատելուց հետո` իշխանությունը զավթած կոմսոմոլաքրեական տարրերին իրենց արժանի տեղն ուղարկելուց ու ժողովրդին սեփական իշխանությունը ձևավորելու հնարավորությունը մեկընդմիշտ վերադարձնելուց հետո:
Այնպես որ, հարցի լուծումը մեկն է` Սերժիկի հրաժարականը, առանց դրա ոչ մի արդյունք ՉԻ ԼԻՆԵԼՈՒ:

Գևորգ Արզումանյան

Լրացում. որպես Ձեզ օգնություն` <լեզու-լեզվամտածողություն-գեն-ազգ> փոխկապակցվածության մասին լեզվական և միջուկային գենետիկայի գիտական աղբյուրներին կարող եք ծանոթանալ 7or.am էլ.կայքում ս.թ.մայիսի 19-ին և 29-ին ԿԱՐԾԻՔ հատվածում տեղադրված նյութերից:
Իսկ գիտության անհերքելի ապացույցները այս խնդրում հաշվի չառնելը խիստ վտանգավոր է:

Գևորգ Արզումանյան, ճարտարագետ, իրավաբան

Լեզվամտածողության փոփոխությունը մի քանի սերունդ հետո փոփոխում է գենը, այսինքն` ազգային տեսակը:
Սա գիտության անհերքելի հայտնագործություն է լեզվի և գենետիկայի բնագավառում:
Ձեր տգիտությամբ կամ աստված մի արասցե, կանխամտածված ազգադավությամբ նպաստում եք ազգի ուծացմանն ու հայ տեսակի աստիճանական վերացմանը:

Puluzyan Elen

Mianum em

Վ.Հարությունյան

Օտար լեզուների իմացությունը միշտ եղել է և միշտ կլինի չափազանց կարևոր ոչ միայն պայծառափայլ այրերի համար, որոնք գլխավորում են այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են, օրինակ, Համաշխարհային հայկական կոնգրեսը կամ Ռուսաստանի հայերի միությունը, կամ որոնք հանդիսանում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպան, այլ նաև հասարակ մահկանացուների համար: «Որքան լեզու գիտես, այնքան մարդ ես» հռոմեական ասացվածքը արդիական է նաև հայերի համար: Այս ասացվածքն առաջին հերթին վերաբերում է մայրենի լեզվին:

Հարկ է արձանագրել, որ կրթական համակարգը Հայաստանում գտնվում է սարսափելի վիճակում: Այդ տեսանկյունից լիովին հասկանում եմ Ռ.Վարդանյանի բարի մղումները և անչափ ուրախ եմ, որ նա տնտեսական ներդրումներից բացի ներկայումս ֆինանսավորում է նաև նոր կրթօջախի հիմնում Հայաստանում: Սակայն կարծում եմ, որ Ռ.Վարդանյանի նախաձեռնությունը սխալ խնդրի է ծառայելու:

Որպեսզի հասկանանք խնդրի էությունը, եկենք պարզապես պատասխանենք մի հարցի. արդյո՞ք կիրթ կարող են համարվել հայկական որևէ դպրոցի սաներ, որոնք փայլուն տիրապետում են օտար լեզվի, բայց մայրենի լեզվին տիրապետում են փողոցային լեզվի մակարդակով, որի վատագույն տարբերակը լայնորեն քարոզվում է հեռուստատեսությամբ:

а.абрамян

как сказал филос сократ: "ничего слишком"